Karaluchy
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Komedia w jednym akcie

1893


OSOBY


Król
Ksiądz
Chłopi
Mops
Dworzanie: Piotr, Jakub, Paweł



AKT PIERWSZY



SCENA PIERWSZA



Ksiądz, Piotr, Jakub, Piotr



KSIĄDZ

Czy widzisz te szare?



JAKUB

Gdzie?



KSIĄDZ

O tam!

Pokazuje palcem



JAKUB

Aha!



KSIĄDZ

Co to jest?



JAKUB

I rusza się.



KSIĄDZ

Na serio, co to może być?



JAKUB

Zbliża się!



KSIĄDZ

To dziwne.



JAKUB

Zbudzić Piotra.



KSIĄDZ

Po co?



JAKUB

Czemu?



KSIĄDZ

A co?



JAKUB

Przyrodnik!



KSIĄDZ

A cóż, że przyrodnik?



JAKUB

Może to chmara owadów.



KSIĄDZ

I?...



JAKUB

Że dowie się, jakie to owady.



KSIĄDZ

Dobrze.



JAKUB

Piotrze!

Piotr wstaje.



PIOTR

A co?



KSIĄDZ

Czy widzisz te szare?



PIOTR

Zdaje się, że to chmara KARALUCHÓW!



JAKUB

O dla Boga!



KSIĄDZ

Lecieć do króla!





SCENA DRUGA



Ciż i Dworzanin.



KSIĄDZ, JAKUB, PIOTR
razem

Król jest?



DWORZANIN

Gdzie?



JAKUB

W domu!



DWORZANIN

Nie ma.



JAKUB

A gdzie jest?



DWORZANIN

Na ulicy.



JAKUB

Na jakiej?



DWORZANIN

Złotej.



PIOTR

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy) – życiorys
2  Groteska i absurd w „Szewcach”
3  Aluzje do „Wesela” Wyspiańskiego



Komentarze
artykuł / utwór: Karaluchy







    Tagi: